Nr 4/2006 (74), Digitalizacja - kierunki działań Europy i Polski. Sprawozdanie | |
Ilona Miller
| |||
W dniach 13-15 marca 2006 r. w Lipsku odbyĹ siÄ europejski kongres Ochrona piĹmienniczego dziedzictwa kulturowego narodowym zadaniem w ramach Europy. GĹĂłwnym organizatorem kongresu byĹ Allianz zur Erhaltung des schriftlichen Kulturgutes, przy wsparciu Die Deutsche Bibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin - Preußischer Kulturbesitz oraz Goethe-Institut. W duĹźej czÄĹci konferencja subsydiowana byĹa przez die Secco Pontanova Foundation. Do udziaĹu w kongresie zaproszeni zostali przedstawiciele Ĺwiata kultury i polityki oraz specjaliĹci w dziedzinie ochrony i konserwacji zbiorĂłw bibliotecznych i archiwalnych z nowych krajĂłw czĹonkowskich WspĂłlnoty Europejskiej oraz z Wielkiej Brytanii, Holandii, Szwajcarii i Niemiec, w sumie reprezentowanych byĹo piÄtnaĹcie krajĂłw. Przed rozpoczÄciem obrad przedstawiciele Polski mieli moĹźliwoĹÄ zwiedzenia Zentrum fĂźr Bucherhaltung w Lipsku. OĹrodek ten jest obecnie firmÄ sprywatyzowanÄ , wykonujÄ cÄ usĹugi m.in. masowego odkwaszania papieru metodÄ Battelle oraz wzmacniania zniszczonego papieru poprzez mechaniczne szpaltowanie kart. W trakcie trwania kongresu wystÄ pienia prelegentĂłw podzielone zostaĹy na trzy obszary tematyczne. W ramach pierwszego przedstawiono strategie, programy i projekty realizowane w poszczegĂłlnych krajach (w Polsce, SĹowacji, Budapeszcie, Czechach, SĹowenii i Estonii). Drugi obszar tematyczny poruszaĹ zagadnienia procesĂłw masowych. GĹos zabrali przedstawiciele Szwajcarii, Niemiec, Czech i Holandii. Tematyka ostatniego dotyczyĹa przygotowywania projektĂłw, pozyskiwania ĹrodkĂłw finansowych na ich realizacjÄ (wystÄ pienia przedstawicieli z USA i Niemiec). Problem ochrony piĹmiennictwa omĂłwiono w aspekcie zabezpieczania, konserwacji i udostÄpniania zbiorĂłw, takich jak: rÄkopisy, druki, a takĹźe dokumenty elektroniczne i dĹşwiÄkowe. MiÄdzynarodowe spotkanie pozwoliĹo przyjrzeÄ siÄ sposobom podejĹcia do tychĹźe zagadnieĹ. Przedstawiono narodowe programy i strategie odnoszÄ ce siÄ do problemu ochrony dziedzictwa kulturowego. Prelegenci odnieĹli siÄ do pytaĹ postawionych na forum kongresu. Ratowanie i zabezpieczanie oryginaĹĂłw poprzez zabiegi masowe czy digitalizacjÄ? KtĂłre zbiory poddawaÄ zabiegom w pierwszej kolejnoĹci? Masowe odkwaszanie papieru - jakÄ metodÄ ? Jak usprawniÄ funkcjonowanie cyfrowych bibliotek? Jak zabezpieczaÄ noĹniki elektroniczne? I oczywiĹcie - jaka jest trwaĹoĹÄ tychĹźe noĹnikĂłw? Ukazano problemy, z jakimi borykajÄ siÄ poszczegĂłlne kraje, wymieniono doĹwiadczenia w ich rozwiÄ zywaniu. DominowaĹo pojÄcie, Ĺźe ochrona piĹmiennictwa jako dziedzictwa kulturowego moĹźe byÄ prowadzona poprzez masowe zabezpieczanie oryginaĹĂłw (odkwaszanie, przechowywanie w warunkach zatrzymujÄ cych procesy niszczenia, tj. o bardzo obniĹźonej temperaturze i wilgotnoĹci) lub/i wykonywanie kopii poprzez mikrofilmowanie i digitalizacjÄ. Temat masowego odkwaszania poruszyĹa w swoim wystÄ pieniu Anna Czajka (Centralne Laboratorium Konserwacji ArchiwaliĂłw przy Archiwum GĹĂłwnym Akt Dawnych w Warszawie). W Polsce obecnie trwa realizacja programu rzÄ dowego KwaĹny Papier. ZapoczÄ tkowany zostaĹ w 2000 r. i dotyczy problemu ratowania zakwaszonych ksiÄ Ĺźek i dokumentĂłw pochodzÄ cych z XIX i XX wieku. W ramach projektu podjÄto wspĂłĹpracÄ miÄdzy bibliotekami i archiwami, wyznaczono przeprowadzenie badaĹ naukowych, zakupiono urzdzenia sĹuĹźÄ ce do masowego odkwaszania (C900 firmy Neschen, Niemcy i Bookkeeper, firmy Preservation Technology L.P., USA), planuje siÄ zakup nastÄpnych. Stworzono wyspecjalizowanÄ KlinikÄ Papieru w Krakowie, a w Bibliotece Narodowej powstaĹa Sekcja Masowego Odkwaszania. W ramach projektu planuje siÄ stworzenie laboratoriĂłw mikrofilmowania w archiwach paĹstwowych. Program bÄdzie realizowany do 2008 roku. Zastosowanie zabiegĂłw masowych byĹo takĹźe tematem wypowiedzi Agnes BlĂźher (Szwajcarska Biblioteka Narodowa, Brno). OmĂłwiony zostaĹ szwajcarski system Paper-Save Swiss (Nitrochemie, Wimmis AG, Szwajcaria). Jest on wykorzystywany w Szwajcarskiej Bibliotece Federalnej i Szwajcarskim Archiwum Federalnym od 2000 roku. Prelegentka podkreĹliĹa koniecznoĹÄ poĹoĹźenia ogromnego nacisku na jakoĹÄ wykonywanych zabiegĂłw, stawianie wysokich wymagaĹ i ulepszanie metody w celu zminimalizowania efektĂłw ubocznych. Obecnie trwajÄ teĹź badania nad wpĹywem stosowanej metody na oprawy skĂłrzane i na fotografie. Dodatkowo stworzono elektroniczny katalog zbiorĂłw poddanych odkwaszeniu (w formacie MARC). PorĂłwnanie dwĂłch metod masowego odkwaszania - Booksaver i Bookkeeper przedstawiĹ w swym referacie Michal ÄuroviÄ (Ceskie Archiwum Narodowe, Praga). To porĂłwnanie, wykazujÄ ce wady i zalety w obydwu metodach, znĂłw nasunÄĹo wniosek, Ĺźe jakkolwiek stosowane sÄ róşne metody odkwaszania, Ĺźadna z nich nie jest idealna i przed przystÄ pieniem do zabiegĂłw konieczne jest wykonanie dokĹadnej selekcji materiaĹĂłw, w celu unikniÄcia czÄsto nieodwracalnych zniszczeĹ. Obecnie wĹaĹnie prowadzone sÄ dwa unijne projekty badawcze: PaperTreat i SuveNIR, poĹwiÄcone dokĹadnemu opracowaniu metod doboru odpowiedniego systemu sĹuĹźÄ cego do masowego odkwaszania i ustalenia standardĂłw kontroli jakoĹci wykonanych zabiegĂłw (PaperTreat - 2005-2008) oraz projekt dotyczÄ cy opracowania nieniszczÄ cych metod badawczych, wykorzystujÄ cych nowoczesne technologie do oszacowania stanu zachowania kolekcji i przyczyn wystÄpujÄ cych zniszczeĹ (SuveNIR - 2005-2008). Projekty te przybliĹźyĹa Jana Kolar (SĹoweĹska Narodowa i Uniwersytecka Biblioteka w Lubljanie). WiÄcej informacji moĹźna na ten temat uzyskaÄ na stronie: http://www.science4heritage.org. ZnacznÄ czÄĹÄ wystÄ pieĹ w ramach kongresu poĹwiÄcono digitalizacji. Omawiano narodowe programy i projekty, w ktĂłrych mikrofilmowanie i digitalizacja wykorzystywane sÄ do zabezpieczania zbiorĂłw. Bardzo zniszczone bÄ dĹş bardzo cenne materiaĹy otrzymujÄ kopie zapasowe. Ta nowa forma moĹźe byÄ udostÄpniana bez naraĹźania oryginaĹĂłw. Jako przykĹad posĹuĹźyĹa zdigitalizowana wersja 9 Symfonii Beethovena (dostÄpna na stronie http://beethoven.staatsbibliothek-berlin.de), ktĂłra ma sĹuĹźyÄ pokoleniom, bez ryzyka niszczenia cennego rÄkopisu. Zagadnienie zabezpieczania zasobĂłw cyfrowych zapisĂłw poruszyĹa w swym wystÄ pieniu Deborah Novotny (The British Library, Londyn). W 2001 r. w Anglii powstaĹa formacja The Digital Preservation Coalition (DPC), ktĂłra wyszĹa na przeciw pilnej potrzebie ochrony i zabezpieczania cyfrowych zapisĂłw w Wielkiej Brytanii. DPC wspĂłĹpracuje takĹźe z innymi krajami w trosce o globalnÄ spuĹcizn przeniesionÄ na inne noĹniki (http://www.dpconline.org). Rozwojowi miÄdzynarodowej wspĂłĹpracy zostaĹ poĹwiÄcony projekt Network of Expertise in Long-Term Storage of Digital Resources - NESTOR, ufundowany przez niemieckie Ministerstwo Kultury i BadaĹ (BMBF). ZostaĹ on przedstawiony przez Brigit Schneider (Die Deutsche Bibliothek, Lipsk). Celem projektu jest konsolidacja wszystkich podobnych dziaĹaĹ, promowanie miÄdzynarodowej wspĂłĹpracy i oczywicie rozwĂłj struktur odpowiedzialnych za dĹugoterminowe przechowywanie publikacji cyfrowych. Informacje na temat projektu dostÄpne sÄ na stronie: http://www.digitalpreservation.de. W swoim wystÄ pieniu prelegentka zapoznaĹa teĹź uczestnikĂłw kongresu z realizowanÄ przez Arbeitsgemeinschaft Sammlung Deutscher Drucke (AGSDD) ideÄ utworzenia wirtualnej narodowej biblioteki. SzeĹÄ bibliotek poĹÄ czyĹo siÄ w celu stworzenia rozbudowanej kolekcji literatury niemieckiej wydanej w krajach niemieckojÄzycznych. MajÄ one na celu zakup drukĂłw i ich katalogowanie, zebranie informacji na temat kolekcji, udostÄpnianie jej i zabezpieczenie dla przyszĹych pokoleĹ. KaĹźda z biorÄ cych udziaĹ w projekcie bibliotek odpowiedzialna jest za osobny przedziaĹ czasowy. Informacje dotyczÄ ce przedsiÄwziÄcia dostÄpne sÄ na stronie http://www.ag-sdd.de. WaĹźnym wystÄ pieniem byĹa prelekcja Wernera Schwartza (Nidersächsiche Staats- und Universitätsbibliothek, Getynga), ktĂłry podkreĹliĹ znaczenie digitalizacji i mikrofilmowania dla zachowania piĹmiennictwa, jednoczeĹnie wskazaĹ na koniecznoĹÄ katalogowania drukĂłw przeniesionych na inne noĹniki. ZauwaĹźyĹ bowiem znaczny brak udokumentowania przeprowadzonych prac na poziomie miÄdzynarodowym. Konieczne jest prawidĹowe przekazywanie i wymiana informacji w celu chociaĹźby unikniÄcia powielania tej samej pracy. Schwartz przedstawiĹ informacje na temat systemu EROMM, ktĂłry jest miÄdzynarodowÄ bazÄ danych i ma na celu wspomaganie bibliotek w koordynowaniu mikrofilmowania i innych zabiegĂłw przenoszenia na nowe noĹniki. JednoczeĹnie sĹuĹźy on zabezpieczaniu i chronieniu zagroĹźonych drukĂłw oraz ich udostÄpnianiu (http://www.eromm.org). Podobny aspekt poruszyĹ Thomas Staecker (Herzog August Bibliothek, WolfenbĂźttel). ZapoznaĹ on uczestnikĂłw kongresu z utworzonym w 2005 r. portalem Zentrales Verzeichnis Digitalisierter Drucke - http://www.zvdd.de (Centralny Rejestr DrukĂłw Zdigitalizowanych), ktĂłry stanowi czÄĹÄ programu majÄ cego na celu zdigitalizowanie niemieckiego dziedzictwa kulturowego. Idea utworzenia tego portalu wiÄ zaĹa siÄ z celem zapewnienia szybkiego i peĹnego dostÄpu do zapisĂłw cyfrowych, zarĂłwno opisĂłw bibliograficznych, jak i peĹnych tekstĂłw. JednoczeĹnie ma to byÄ w przyszĹoĹci centralne ĹşrĂłdĹo bezpĹatnego dostÄpu do zdigitalizowanej spuĹcizny. Wraz z utworzeniem centralnego dostÄpu otwierajÄ siÄ nowe moĹźliwoĹci dla przeprowadzenia jeszcze wiÄkszych kampanii digitalizacyjnych na poziomie narodowym i miÄdzynarodowym. WaĹźnym gĹosem w dyskusji byĹo wystÄ pienie Ute Schwens (Die Deutche Bibliothek, Frankfurt n. Menem), ktĂłra stawiajÄ c pytanie Digitalizacja - i co dalej? wskazaĹa na projekty stworzone dla potrzeb trwaĹego zabezpieczania i przechowywania nowych noĹnikĂłw. Latem 2004 r., pod patronatem Ministerstwa Kultury i BadaĹ (BMBF), powstaĹ w Niemczech projekt KOPAL (Kooperativer Aufbau eines Langezeitarchives digitaler informationen - Co-operative Development of a Long-Term Digital Information Archive). Projekt poĹwiÄcony jest ustanowieniu depozytu wszelkiego rodzaju materiaĹĂłw zdigitalizowanych przechowywanych dĹugoterminowo. RozwiÄ zanie oparte jest na Digital Information and Archiving System (DIAS) kierowany przez IBM i BibliotekÄ NarodowÄ w Hadze (http://www.kopal.langzeitarchivierung.de). Z kolei w latach 2002-2005 trwaĹ projekt EPICUR (enhancement of persistent identifier services - comprehensive method for unequivocal resource identification) (http://www.persistent-identifier.de). MiaĹ on na celu stworzenie systemu umoĹźliwiajÄ cego staĹe docieranie do ĹşrĂłdeĹ on-line (w razie zmiany miejsca zamieszczania dokumentu z jednego serwera na inny, zmienia siÄ jego adres i plik staje siÄ niedostÄpny), jako jednego z elementĂłw dĹugotrwaĹego zabezpieczania istniejÄ cych w sieci dokumentĂłw. Na zakoĹczenie kongresu dwa wystÄ pienia poĹwiÄcono przygotowywaniu projektĂłw i pozyskiwania ĹrodkĂłw finansowych na ich realizacjÄ. Hans RĂźtiman (Engineering Information Foundation, New York, USA) przedstawiĹ stanowisko dotyczÄ ce postÄpowania z fundacjami w Stanach Zjednoczonych, skÄ d moĹźna uzyskaÄ finanse na przeprowadzenie badaĹ czy realizacjÄ projektĂłw. I jakkolwiek trzeba liczyÄ siÄ ze skomplikowanÄ i ĹźmudnÄ procedurÄ ubiegania siÄ o dotacje i oczywiĹcie zainteresowaÄ i przekonaÄ do swego pomysĹu, to jednak - jak zapewniaĹ PrzewodniczÄ cy Fundacji - warto prĂłbowaÄ! WykĹad poĹwiÄcony warunkom uzyskania wsparcia z Unii Europejskiej wygĹosiĹ Hans-JĂśrg Lieder (Staatsbibliothek zu Berlin-Preu?ischer Kulturbesitz/Kompetenznetzwerk fĂźr Bibliotheken - KNB). PrzedstawiĹ on m.in. miÄdzyministerialnÄ organizacjÄ - Europäischen Angelegenheiten fĂźr Bibliotheken, Archive, Museen und Denkmalpflege (EUBAM - http://www.eubam.de), skupiajÄ cÄ rwnieĹź przedstawicieli instytutu badawczego i ekspertĂłw w dziedzinie zbiorĂłw bibliotecznych, archiwalnych i muzealnych, ktĂłrej priorytetem jest dbanie o zapewnienie ĹrodkĂłw finansowych na zabezpieczanie ruchomych i nieruchomych obiektĂłw, wspieranie instytucji w ich staraniach o zachowanie dorobku kulturowego. Obecnie programem promowanym i finansowanym ze ĹrodkĂłw unijnych jest MINERVA I MINERVA PLUS (Ministerial NETWORK for Valorising Activities in Digitisation PLUS) (http://www.minervaeurope.org). Projekty te - w ramach powstajÄ cej na skalÄ europejskÄ cyfrowej biblioteki - majÄ stworzyÄ warunki dla powstania zaplecza w postaci platformy porozumienia, gdzie dyskutowane bÄdÄ najwaĹźniejsze aspekty digitalizacji zbiorĂłw i ich dĹugoterminowego przechowywania i zabezpieczania. Jak podkreĹlali uczestnicy kongresu, digitalizacja wiÄ Ĺźe siÄ z zagadnieniami miÄdzynarodowej wspĂłĹpracy w celu tworzenia optymalnych rozwiÄ zaĹ, nadÄ Ĺźania za rozwojem technologii, by to, co przeniesione na nowe noĹniki, w przyszĹoĹci takĹźe byĹo moĹźliwe do odczytania; umiejÄtnego przechowywania nowych noĹnikĂłw i zabezpieczania ich przed zniszczeniem. Istnieje jeszcze aspekt udostÄpniania, ktĂłry musi mieÄ na uwadze wymagania uĹźytkownikĂłw bibliotek cyfrowych, oczekujÄ cych ĹatwoĹci dostÄpu do poszukiwanych materiaĹĂłw i uzyskiwania wyczerpujÄ cych odpowiedzi na stawiane pytania. NiewÄ tpliwie istnieje szczegĂłlna potrzeba wspĂłĹpracy specjalistĂłw w dziedzinie informatyki, bibliotekarzy, archiwistĂłw i opiekunĂłw zbiorĂłw. Forum kongresu daĹo moĹźliwoĹÄ przeprowadzenia intensywnej dyskusji na temat ochrony piĹmiennictwa, bÄdÄ cego dziedzictwem kulturowym. ĹcierajÄ ce siÄ momentami poglÄ dy na temat wyĹźszoĹci digitalizacji nad przeprowadzaniem "konserwacji analogowej" podsumowano stwierdzeniem, Ĺźe najlepiej byĹoby zabezpieczaÄ oryginaĹy, a udostÄpniaÄ zapisy cyfrowe. W czasie trwania kongresu swojÄ ofertÄ zaprezentowaĹy wybrane firmy ĹwiadczÄ ce bardzo szeroki wachlarz usĹug w zakresie ochrony i konserwacji zbiorĂłw. Ich obecnoĹÄ na rynku oraz wysoki poziom wykonywanych prac stwarza moĹźliwoĹÄ zlecania im wielu zadaĹ wspomagajÄ cych funkcjonowanie pracowni w danej instytucji. ToruĹ, marzec 2006 |
| |||