Nr 4/2006 (74), Digitalizacja - kierunki działań Europy i Polski. ArtykuĹ | |
MaĹgorzata RoĹźniakowska
Marcin Margas
| |||
(...) ĹlÄczaĹem jakiĹ czas przy duĹźym katalogu elektronowym, zadajÄ c mu pytania, na ktĂłre albo odpowiadaĹ wyrzuceniem fiszki z lakonicznym napisem "Brak w Bibliografii", albo proponowaĹ mi zapuszczenie siÄ w takÄ dĹźunglÄ specjalistycznych, fizykalnych prac, Ĺźe nie wiedziaĹem, co z tym poczÄ Ä. Nie chciaĹo mi siÄ jakoĹ opuĹciÄ tego wielkiego, okrÄ gĹego pomieszczenia o gĹadkich Ĺcianach, pokratkowanych szufladami z mrowiem mikrofilmĂłw i zapisĂłw elektronowych. PoĹoĹźona w samym centrum Stacji biblioteka nie miaĹa okien i byĹa najlepiej izolowanym miejscem wewnÄ trz stalowej skorupy. Kto wie, czy nie dlatego byĹo mi w niej dobrze, mimo jawnego fiaska poszukiwaĹ. (...)[1] WstÄpPierwsze biblioteki powstaĹy w czasach staroĹźytnych, poĹrednie przekazy ĹşrĂłdĹowe sygnalizujÄ istnienie bibliotek juĹź w trzecim tysiÄ cleciu p.n.e. (Egipt, Chiny)[2]. Na przestrzeni wiekĂłw ich funkcje i instrumenty[3] ulegaĹy zmianom i rozwojowi. WspĂłĹczeĹnie biblioteka (...) upowszechniajÄ c dotychczasowy dorobek myĹli ludzkiej (...)[4], stanowi swojego rodzaju centrum nauki, edukacji, kultury i informacji. W XX wieku, szczeglnego znaczenia w realizacji zadaĹ bibliotek zaczÄĹy nabieraÄ mechanizacja, a nastÄpnie automatyzacja procesĂłw bibliotecznych. Biblioteki przeszĹy swoistÄ rewolucjÄ polegajÄ cÄ na komputeryzacji. StaliĹmy siÄ Ĺwiadkami uzaleĹźniania bibliotek (w pozytywnym znaczeniu tego sĹowa) od szeroko rozumianej informatyki. Wydaje siÄ, Ĺźe naturalnÄ konsekwencjÄ wspomnianej "syntezy" staĹo siÄ tworzenie bibliotek cyfrowych. Taki rozwĂłj sytuacji przewidziaĹ w latach 80. XX wieku Joseph Licklider[5], ktĂłry (...) rozwaĹźaĹ techniczne podstawy korzystania na odlegĹoĹÄ z bibliotek cyfrowych, zapewniajÄ c i przepowiadajÄ c, Ĺźe do 2000 r. osobisty komputer nie tylko bÄdzie dostÄpny dla szerokich rzesz uĹźytkownikĂłw i stosunkowo niedrogi, lecz co waĹźniejsze bÄdzie potrafiĹ siÄ komunikowaÄ (ĹÄ czyÄ) z bibliotekÄ cyfrowÄ . ByĹo to odwaĹźne stwierdzenie, gdyĹź trzeba mieÄ na uwadze, iĹź w 1982 r. komputer osobisty (IBM PC) miaĹ za sobÄ dopiero pierwszy rok funkcjonowania. W 1982 r. Licklider wyobraĹźaĹ sobie, iĹź w 2000 r. czytelnie i biblioteki bÄdÄ ĹÄ czyĹy siÄ z ludĹşmi siedzÄ cymi przy swoich PC za pomocÄ sieci lokalnych, a byÄ moĹźe takĹźe anten satelitarnych. Licklider nalegaĹ na bibliotekarzy, aby odeszli od gromadzenia fizycznych, a nawet cyfrowych dokumentĂłw i stali siÄ kuratorami przyszĹego peĹnego zasobu wiedzy, systemu mniej lub bardziej poĹÄ czonych, interaktywnych i dynamicznych baz wiedzy[6]. Stan obecnyOstatnie lata przynoszÄ coraz wiÄcej inicjatyw tworzenia bibliotek cyfrowych. Tendencje te moĹźna nazwaÄ cechÄ charakterystycznÄ bibliotekarstwa poczÄ tku XXI wieku. Jest to zupeĹnie nowa gaĹÄ Ĺş bibliotekarstwa, szczegĂłlnie polskiego. WĹrĂłd powstajÄ cych polskich naukowych bibliotek cyfrowych moĹźna wyróşniÄ dwie zasadnicze grupy, wyĹonione na podstawie przynaleĹźnoĹci instytucjonalnej. PierwszÄ z nich stanowiÄ biblioteki cyfrowe o charakterze regionalnym, bÄdÄ ce wynikiem wspĂłĹpracy kilku bibliotek. Druga grupa to biblioteki o charakterze instytucjonalnym, czyli tworzone samodzielnie przez poszczegĂłlne biblioteki. Jako pierwsza z bibliotek regionalnych powstaĹa Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa (WBC), po niej Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa (KPBC). Obecnie tworzÄ siÄ: MaĹopolska Biblioteka Cyfrowa (MBC), Kaszubska Biblioteka Cyfrowa (KBC) i Podlaska Biblioteka Cyfrowa (PBC). Publikacje udostÄpniane lub planowane do udostÄpnienia w bibliotekach regionalnych tworzÄ kolekcje o róşnym charakterze (w róşnych bibliotekach sÄ róşnie nazywane): zabytki piĹmiennictwa w zbiorach bibliotek, regionalia, materiaĹy dydaktyczne i naukowe, wydawane przez wydawnictwa wĹasne jednostek oraz muzykalia. Do grupy bibliotek instytucjonalnych zaliczyÄ moĹźna miÄdzy innymi: AkademickÄ BibliotekÄ InternetowÄ Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu (ABI), BibliotekÄ CyfrowÄ Politechniki GdaĹskiej (znanÄ rĂłwnieĹź jako WirtualnÄ BibliotekÄ Sieci Semantycznej), BibliotekÄ CyfrowÄ Uniwersytetu WrocĹawskiego (BCUWr), ZielonogĂłrskÄ BibliotekÄ CyfrowÄ (ZBC), DolnoĹlÄ skÄ BibliotekÄ CyfrowÄ (DBC), ElektronicznÄ KolekcjÄ ZbiorĂłw WĹasnych Biblioteki GĹĂłwnej Politechniki Warszawskiej, "Projekt elektronicznej archiwizacji SkryptĂłw Uczelnianych Akademii GĂłrniczo-Hutniczej w Krakowie i innych wydawnictw ksiÄ Ĺźkowych" (potocznie nazywany rĂłwnieĹź BibliotekÄ CyfrowÄ AGH), "Projekt cyfrowych wersji najcenniejszych zbiorĂłw Biblioteki GĹĂłwnej Akademii Ekonomicznej w Krakowie" (nazywany teĹź BibliotekÄ CyfrowÄ AE) oraz "eSkryptorium" Biblioteki JagielloĹskiej. W bibliotekach o charakterze instytucjonalnym zbiory cyfrowe sÄ ujÄte w kolekcje rĂłwnie zróşnicowane pod wzglÄdem treĹci jak w bibliotekach regionalnych: materiaĹy naukowe i dydaktyczne, wykorzystywane w procesie nauczania, skrypty i podrÄczniki wydawane przez wydawnictwa wĹasne, starodruki i rÄkopisy, regionalia, prace habilitacyjne, doktorskie i dyplomowe. Róşnorodna jest takĹźe postaÄ zasobĂłw cyfrowych, od materiaĹĂłw tekstowych poprzez dĹşwiÄkowe do audiowizualnych. PrzywoĹany podziaĹ ze wzglÄdu na kryterium przynaleĹźnoĹci instytucjonalnej jest jednÄ z moĹźliwych typologii bibliotek cyfrowych. Kolekcje w poszczegĂłlnych bibliotekach tworzÄ miÄdzy innymi: skrypty, podrÄczniki, monografie, czasopisma. MoĹźna rĂłwnieĹź znaleĹşÄ rozprawy doktorskie, habilitacyjne, prace dyplomowe, rysunki, grafiki, plakaty, fotografie artystyczne, ekslibrisy, kroniki, inkunabuĹy, starodruki, rÄkopisy, zbiory ikonograficzne, kartograficzne, dokumenty Ĺźycia spoĹecznego, mapy, nuty, pocztĂłwki, ulotki reklamowe, katalogi wystaw, statuty, ulotki wyborcze oraz artykuĹy. Zasoby wszystkich bibliotek cyfrowych oparte sÄ na zbiorach archiwalnych, do ktĂłrych wygasĹy prawa autorskie ("Dziedzictwo Kulturowe", "Starodruki", "Muzykalia", "Regionalia") i na publikacjach wydawanych przez instytucje tworzÄ ce biblioteki regionalne ("MateriaĹy Dydaktyczne", "Publikacje"). Wspomniane biblioteki prezentujÄ publikacje najczÄĹciej w formatach DjVu, PDF, HTML, TIFF, JPEG, GIF. PrzeglÄ danie dokumentĂłw moĹźliwe jest za pomocÄ programĂłw Adobe Acrobat Reader, LizardTech DjVu, DjVuLibre, a w niektĂłrych przypadkach Real Player i Windows Media Player. Polskie biblioteki cyfrowe, obok róşnych formatĂłw dokumentĂłw, stosujÄ róşne metody prezentacji posiadanych zbiorĂłw. Najprostszym sposobem jest udostÄpnianie przez swojÄ witrynÄ internetowÄ (on-line). InnÄ metodÄ jest wykorzystywanie specjalistycznych systemĂłw oprogramowaĹ (platform) sĹuĹźÄ cych do tworzenia bibliotek cyfrowych. PrzykĹadem moĹźe byÄ system Elvis stosowany np. przez WirtualnÄ BibliotekÄ Sieci Semantycznej Politechniki GdaĹskiej. W ostatnim czasie coraz wiÄkszÄ popularnoĹciÄ cieszy siÄ platforma dLibra, opracowana przez PoznaĹskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe. W oparciu o dLibrÄ powstaĹo juĹź siedem bibliotek cyfrowych. Biblioteki cyfrowe w Polsce znajdujÄ siÄ ciÄ gle w poczÄ tkowej fazie rozwoju. Jest ich coraz wiÄcej. Utworzenie kolejnych jest planowane miÄdzy innymi w Warszawie, Jeleniej GĂłrze, Gdyni i Rzeszowie. Biblioteka Cyfrowa Politechniki ĹĂłdzkiej - eBiPol - cele i zaĹoĹźeniaW poczÄ tkowym etapie pracy nad utworzeniem elektronicznej biblioteki Politechniki ĹĂłdzkiej postawiono sobie kilka podstawowych pytaĹ. W oparciu o uzyskane odpowiedzi opracowano zaĹoĹźenia do projektu. WĹrĂłd najwaĹźniejszych znalazĹy siÄ poniĹźsze.
OdpowiedziÄ na pierwsze pytanie byĹa decyzja o zainicjowaniu procesĂłw digitalizacji zbiorĂłw uzasadniona m.in. poniĹźszymi argumentami:
Cele okreĹliĹy jednoczeĹnie rodzaje zbiorĂłw, ktĂłre zostanÄ poddane procesowi digitalizacji. W pierwszym etapie realizacji projektu byĹy to przede wszystkim zbiory archiwalne oraz wydawnictwa wĹasnej uczelni: skrypty, podrÄczniki i zeszyty naukowe. Później projekt poszerzono o materiaĹy dydaktyczne, materiaĹy pokonferencyjne (wydawane przez jednostki uczelni organizujÄ ce róşnego rodzaju spotkania naukowe), prace doktorskie i magisterskie oraz zbiory na mikrofiszach. PoczÄ tkowo wÄ sko okreĹlony projekt okazaĹ siÄ rozwojowy, a zaplanowana jego wieloetapowa realizacja wymagaĹa wĹÄ czenia dziaĹaĹ z zakresu digitalizacji do rutynowych zadaĹ biblioteki. Analiza potrzeb biblioteki, kosztĂłw i problemĂłw organizacyjnych oraz ogrom zasobĂłw objÄtych projektem, uzasadniaĹa koniecznoĹÄ powoĹania zespoĹu zadaniowego i zorganizowania specjalistycznej pracowni. Inicjatywa uzyskaĹa akceptacjÄ wĹadz uczelni i celowe wsparcie finansowe Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu. UdziaĹ wĹasny biblioteki w realizacji projektu polegaĹ miÄdzy innymi na zapewnieniu pomieszczeĹ, wygospodarowaniu etatĂłw oraz czÄĹciowym sfinansowaniu zakupu sprzÄtu do pracowni. W rzeczywistoĹci dziaĹania te sÄ niekoĹczÄ cym siÄ procesem. DigitalizacjÄ w Bibliotece GĹĂłwnej Politechniki ĹĂłdzkiej rozpoczÄĹa inicjatywa utworzenia Komputerowego Katalogu Kartkowego KKK, ktĂłrej zaĹoĹźeniem byĹo graficzne odwzorowanie kartkowego katalogu ksiÄ Ĺźek, ktĂłrych opisy nie byĹy wprowadzone do systemu HORIZON. W roku 2003 powstaĹ wieloetapowy zasadniczy projekt utworzenia Biblioteki Cyfrowej Politechniki ĹĂłdzkiej (nazwanej później eBiPol), ktĂłry w trakcie wykonania byĹ poszerzany i modyfikowany. Inicjatywa wzbudziĹa zainteresowanie wĹadz uczelni i uzyskaĹa akceptacjÄ MENiS. Pierwszym etapem realizacji projektu byĹo utworzenie Elektronicznego Archiwum ZbiorĂłw Chemicznych w oparciu o czasopisma archiwalne. Kolejny etap prac dotyczyĹ utworzenia Biblioteki Elektronicznej SkryptĂłw PĹ. Zadaniem podstawowym staĹa siÄ szczegĂłĹowa analiza aspektĂłw prawa autorskiego, w kontekĹcie cyfryzacji zbiorĂłw oraz konstruowanie wzorcĂłw umĂłw z autorami prac. Uzgodnienia w zakresie prawa wymagaĹy takĹźe wspĂłĹpracy Biblioteki GĹĂłwnej PĹ z Wydawnictwem PĹ. Realizacja projektuW poczÄ tkowym etapie prac sporzÄ dzono harmonogram dziaĹaĹ, wedĹug ktĂłrego realizowano projekt:
Najpierw powstaĹ wiÄc Komputerowy Katalog Kartkowy Biblioteki GĹĂłwnej Politechniki ĹĂłdzkiej. Ten pierwszy krok, jaki zostaĹ wykonany w stronÄ realizacji zĹoĹźonych dziaĹaĹ digitalizacji, miaĹ miejsce w 2003 roku. Wykonano wtedy fotografie ok. 10 000 kart katalogowych aparatem Minolta DiMAGE 7i (przy rozdzielczoĹci 640x480 i rÄcznej ekspozycji, jakoĹci Standard, w odcieniach szaroĹci, bez lampy bĹyskowej, wykorzystujÄ c jedynie oĹwietlenie ze stoĹu fotograficznego). Tak powstaĹ szereg plikĂłw graficznych, ktĂłrych wsadowÄ obrĂłbkÄ przeprowadzono za pomocÄ programu Adobe Photoshop 6.0. Przed rozpoczÄciem fotografowania przeprowadzono melioracjÄ alfabetycznego katalogu kartkowego. WyĹÄ czono teĹź karty z odsyĹaczami (pozostawiono tylko karty gĹĂłwne). W efekcie Komputerowy Katalog Kartkowy Biblioteki GĹĂłwnej PĹ jest dostÄpny pod adresem http://bg.p.lodz.pl/KARTY/start.html i zawiera fotografie kart katalogowych ksiÄ Ĺźek wydanych przed 1985 rokiem, ktĂłre nie zostaĹy wypoĹźyczone od roku 1993 (Fot. 1). ![]() Fot. 1. Internetowa forma Komputerowego Katalogu Kartkowego Biblioteki GĹĂłwnej PĹ Konsekwentne dziaĹania i stopniowe wyposaĹźanie pracowni digitalizacji, co byĹo czÄĹciÄ skrupulatnie przemyĹlanego projektu, doprowadziĹy do powstania "Elektronicznej Biblioteki Politechniki ĹĂłdzkiej - eBiPol". Pierwszymi przewidzianymi do sfotografowania i umieszczonymi później na stronie WWW BGPĹ materiaĹami bibliotecznymi, byĹy cztery woluminy czasopisma Annalen der Pharmacie (z lat 1832-1833) a później cztery woluminy Annalen der Chemie und Pharmacie (z lat 1840). RĂłwnolegle wykonywanym zadaniem byĹo sporzÄ dzenie spisu wydawnictw PĹ najczÄĹciej poszukiwanych przez uĹźytkownikĂłw. Na liĹcie publikacji PĹ najczÄĹciej wypoĹźyczanych przez czytelnikĂłw znalazĹo siÄ ponad 100 róşnych tytuĹĂłw, a na liĹcie wydawnictw zbiorowych PĹ okoĹo 300 wspĂłĹautorĂłw. W projekcie digitalizacji zostaĹy zdefiniowane kolejne zadania, m.in. digitalizacja róşnych pod wzglÄdem formy wyselekcjonowanych ĹşrĂłdeĹ informacji (mikrofisze, czasopisma wielkoformatowe, skrypty) i ich klasyfikacjÄ w nowy sposĂłb:
Cztery ostatnie z ww. kolekcji sÄ w fazie przygotowaĹ. Ponadto, projekt "Elektroniczna Biblioteka Politechniki ĹĂłdzkiej" zakĹada, Ĺźe eBiPol mĂłgĹby staÄ siÄ zaczÄ tkiem szeroko rozumianego uczelnianego repozytorium cyfrowego. GĹĂłwnym celem takiego repozytorium byĹaby archiwizacja i udostÄpnianie treĹci oraz elektronicznych danych naukowych generowanych np. w laboratoriach lub pracowniach specjalistycznych Politechniki ĹĂłdzkiej. Jednym z priorytetowych zadaĹ okreĹlonych wczeĹniej w projektach byĹo zbadanie dostÄpnych metod oraz technik prezentacji i zarzÄ dzania zasobami elektronicznymi, jako peĹnotekstowÄ bazÄ danych na potrzeby Biblioteki GĹĂłwnej PĹ i wybranie najefektywniejszego rozwiÄ zania. W efekcie nawet nazewnictwo zastosowane poczÄ tkowo w podmiotowej klasyfikacji digitalizowanych materiaĹĂłw podlegaĹo zmianom w kolejnych projektach prezentacji biblioteki. WiÄ zaĹo siÄ to takĹźe z wyborem kolejnych zadaĹ dla utworzonego w miÄdzyczasie ZespoĹu ds. Digitalizacji, a w tym rĂłwnieĹź z testowaniem moĹźliwoĹci wdroĹźenia platformy dLibra, oprogramowania opracowanego i rozwijanego przez PoznaĹskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe dla zarzÄ dzania zasobami cyfrowymi bibliotek cyfrowych. ZespóŠds. Digitalizacji BG PĹPracownicy tego zespoĹu, jak mĂłwiÄ Ĺźartobliwie, dziaĹajÄ pod znakiem "trzynastki" (czas pokaĹźe, czy pechowej), albowiem zespóŠzostaĹ powoĹany 13 wrzeĹnia 2004 roku w wyniku reorganizacji i przesuniÄÄ wewnÄtrznych w BG PĹ, ktĂłra na ten cel nie uzyskaĹa Ĺźadnego dodatkowego etatu. Czteroosobowy zespóŠformalnie dziaĹa w strukturach organizacyjnych OddziaĹu SystemĂłw Informacyjnych (OSI) i jest koordynowany przez dyrekcjÄ BG PĹ. WyksztaĹcenie pracownikĂłw nowo powoĹanego zespoĹu byĹo silnie zróşnicowane: bibliotekarz, prawnik, dwie osoby z wyksztaĹceniem dziedzinowym, w tym jedna z technicznym. Jedna z tych osĂłb posiadaĹa rĂłwnieĹź ukoĹczony kurs specjalisty ds. opracowywania projektĂłw i pozyskiwania funduszy europejskich. Taki profil zatrudnienia zastosowano z rozmysĹem, aby okreĹlone zadania stojÄ ce przed grupÄ digitalizacyjnÄ mogĹy byÄ podzielone wedĹug zdolnoĹci i przygotowania zawodowego. Prawnik zajÄ Ĺ siÄ analizÄ Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w kontekĹcie realizacji projektu. Zadaniem bibliotekarza byĹo zebranie informacji i zapoznanie siÄ z róşnorodnoĹciÄ prowadzonych w Polsce prac digitalizacyjnych ze szczegĂłlnym uwzglÄdnieniem rodzaju digitalizowanych dzieĹ oraz dokonanie porĂłwnania z inicjatywami miÄdzynarodowymi (gĹĂłwnie Niemcy, Francja, Wielka Brytania). Osoby z wyksztaĹceniem dziedzinowym rozpoznawaĹy najczÄstsze sposoby i formaty udostÄpniania "cyfrowych wynikĂłw" - format plikĂłw, moĹźliwoĹÄ modyfikacji treĹci, zachowywania na wĹasnym komputerze i ich dalszego powielania, przeglÄ dania on-line i off-line, moĹźliwoĹÄ ograniczenia dostÄpnoĹci dla wybranej liczby uĹźytkownikĂłw. Wykonano takĹźe analizÄ moĹźliwoĹci dofinansowania dziaĹalnoĹci zespoĹu w ramach funduszy unijnych. ZaĹoga przeznaczona do wykonywania zadaĹ stojÄ cych przed bibliotekÄ w cyfrowym wieku okazaĹa siÄ pomyĹlnie dobrana, mimo przesÄ dnej dla niektĂłrych daty jej powstania. Pracownia Digitalizacji ZbiorĂłwWe wrzeĹniu 2004 roku podjÄto siÄ organizacji specjalistycznej pracowni. Zestawiono stoĹy do fotografowania, zapoznano siÄ z posiadanym sprzÄtem fotograficznym. W ramach zespoĹu wspĂłlnie wymieniono siÄ zdobytÄ wiedzÄ i przeszkolono nawzajem.
Fot. 2. Jedno ze stanowisk do digitalizacji zbiorĂłw PoczÄ tkowo pracownia zostaĹa zaopatrzona w dwa stanowiska do digitalizacji zbiorĂłw, wyposaĹźone w aparaty cyfrowe Minolta DiMAGE 7i i Kodak DCS Pro SLR/n, o parametrach umoĹźliwiajÄ cych uzyskiwanie zdjÄÄ stron tekstu o wysokiej jakoĹci (Fot. 2). W roku 2005 zakupiono takĹźe skaner do mikrofisz firmy Canon MS 350 (Fot. 3), dwa skanery Plustek OpticBook3600 oraz 4 monitory 21-calowe do komputerĂłw bÄdÄ cych na stanie pracowni. Do obrĂłbki zdjÄÄ i skanĂłw stosowane jest oprogramowanie: Adobe Acrobat 6.0 CE Standard, Corel PHOTO-PAINT 11.0, Adobe Photoshop 6.0 i CS2, Irfan View 3.95., a do rozpoznawania pisma uĹźywa siÄ ABBYY FineReader Professional 7.0. ![]() Fot. 3. Skaner do mikrofisz firmy Canon MS 350 Czteroosobowy zespóŠzostaĹ jednoczeĹnie przeszkolony przez zewnÄtrznÄ firmÄ informatycznÄ na 20-godzinnych szkoleniach z zakresu zaawansowanego posĹugiwania siÄ oprogramowaniem Corel PHOTO-PAINT i Adobe Photoshop. Charakterystyka Biblioteki Cyfrowej Politechniki ĹĂłdzkiej - eBiPolBiblioteka Cyfrowa Politechniki ĹĂłdzkiej (eBiPol) zostaĹa oficjalnie otwarta w listopadzie 2005 roku. Jest bibliotekÄ instytucjonalnÄ , zarzÄ dzanÄ i tworzonÄ przez BibliotekÄ GĹĂłwnÄ Politechniki ĹĂłdzkiej. Do prezentacji zasobĂłw cyfrowych wybrano platformÄ dLibra (Fot. 4.), ktĂłrÄ uznano za najefektywniejsze rozwiÄ zanie stosowane do tego celu na polskim rynku. UdostÄpnienie zdigitalizowanych zasobĂłw w Internecie poprzez utworzenie Biblioteki Cyfrowej Politechniki ĹĂłdzkiej - eBiPol w Ĺrodowisku sprzÄtowo-programowym platformy dLibra byĹo naturalnym nastÄpstwem dziaĹaĹ wĹadz BG PĹ sprecyzowanych w ramach projektu digitalizacji. Obecnie biblioteka uruchomiĹa dwie z zaplanowanych szeĹciu kolekcji. Dokumenty udostÄpniane sÄ w formacie PDF. Do przeglÄ dania publikacji niezbÄdne sÄ programy Adobe Acrobat Reader. Do poczÄ tku marca 2006 roku eBiPol oferowaĹ 147 publikacji w swoich kolekcjach a strony biblioteki byĹy odwiedzane okoĹo 56083 razy. Pierwsza kolekcja "Czasopisma" zawiera 137 pozycji, sÄ to tytuĹy Chemik Polski, Annalen der Pharmacie, Annalen der Chemie und Pharmacie, Recueil des Travaux Chimiques des Pays-Bas i in., druga kolekcja "KsiÄ Ĺźki" zostaĹa podzielona na dwie podkolekcje "KsiÄ Ĺźki - spisy treĹci" 2 pozycje i "KsiÄ Ĺźki peĹnotekstowe" 6 pozycji. PozostaĹe kolekcje, ktĂłre bÄdÄ stopniowo wypeĹniane w miarÄ podejmowania decyzji, to: "Rozprawy Doktorskie PĹ" i "Zeszyty Naukowe PĹ". Ostatnie dwie kolekcje stanowiÄ "MateriaĹy Dydaktyczne" i "Zbiory Mikrofiszowe". ![]() Fot. 4. Biblioteka Cyfrowa eBiPol na platformie dLibra Przed umieszczeniem postaci elektronicznej ĹşrĂłdĹa bibliotecznego na platformie, materiaĹ poddany "obrĂłbce" przechodzi kolejne etapy digitalizacji:
![]() Fot. 5. Znak wodny Biblioteki GĹĂłwnej PĹ w postaci jej ekslibrisu W przypadku, gdy otrzymuje siÄ bezpoĹrednio gotowy plik w formacie .doc lub .pdf od autora, umieszczenie materiaĹu na platformie dLibra upraszcza siÄ jedynie do sporzÄ dzenia opisu bibliograficznego i publikacji utworu. Warto podkreĹliÄ, Ĺźe w Bibliotece Cyfrowej Politechniki ĹĂłdzkiej - eBiPol, jako jedynej na platformie dLibra, wyĹwietlane sÄ i moĹźliwe do przeszukiwania opisy bibliograficzne w jÄzyku angielskim. Program ochrony zbiorĂłw Biblioteki GĹĂłwnej Politechniki ĹĂłdzkiej, ich archiwizacji, a zarazem upowszechniania z jak najmniejszymi ograniczeniami, rozpoczÄty w koĹcu roku 2004, jest intensywnie kontynuowany. PrzyjÄty projekt digitalizacji realizowany jest na razie tylko w skali lokalnej. JednakĹźe jego zaĹoĹźenia wpisujÄ siÄ zarĂłwno w strategiÄ regionalnÄ , jak i narodowÄ . Efekty prac sÄ szeroko promowane w skali uczelni macierzystej i w ĹĂłdzkim Ĺrodowisku akademickim oraz na skalÄ regionalnÄ w Konsorcjum Bibliotek ĹĂłdzkich, jak rĂłwnieĹź w skali ogĂłlnopolskiej poprzez platformÄ dLibra i informacjÄ w serwisie elektronicznym EBIB. Wiele bibliotek akademickich, jak i publicznych, umieszcza takĹźe coraz wiÄcej odnoĹnikĂłw do tego typu inicjatyw. Mamy nadziejÄ, Ĺźe przyjÄta strategia digitalizacji w Bibliotece GĹĂłwnej PĹ nie jest wyĹÄ cznie wewnÄtrznÄ strategiÄ jednej biblioteki i Ĺźe moĹźe byÄ, i bÄdzie, realizowana w ramach wspĂłĹpracy z innymi instytucjami regionu ĹĂłdzkiego. Wydaje siÄ ponadto, Ĺźe eBiPol bez trudu moĹźna bÄdzie wĹÄ czyÄ w jednÄ dwĂłch tworzÄ cych siÄ obecnie inicjatyw krajowych. SÄ to:
Konsorcjum Alians Bibliotek Cyfrowych ma wpĹywaÄ na rozwĂłj i intensyfikacjÄ dziaĹaĹ w zakresie gromadzenia, prezentowania i upowszechniania cyfrowych zasobĂłw zwiÄ zanych z dziedzictwem kulturowym róşnych regionĂłw Polski oraz zasobĂłw nauki wytwarzanych w poszczegĂłlnych uczelniach kraju. W efekcie wspĂłĹpracy i w oparciu o pozyskane wspĂłlnymi siĹami Ĺrodki finansowe ma nastÄ piÄ rozwĂłj sieci regionalnych bibliotek cyfrowych, tworzÄ cych trwaĹÄ i niezawodnÄ strukturÄ (co gwarantuje rozproszona architektura z rĂłwnoczesnym zintegrowanym jednolitym sposobem dostÄpu) oraz unifikacja standardĂłw i optymalizacja stosowanych rozwiÄ zaĹ. Inicjatywa ICM to utworzenie ogĂłlnopolskiego repozytorium cyfrowego, obejmujÄ cego rĂłwnieĹź biblioteki cyfrowe. Trzonem projektu ma siÄ staÄ obecnie funkcjonujÄ ca Biblioteka Wirtualna Nauki. Instytucje wspĂłĹpracujÄ ce mogĹyby dostarczaÄ do DIR opracowane materiaĹy elektroniczne (skany lub elektroniczne wersje wydawnictw) oraz tworzyÄ opisy bibliograficzne do przekazywanych materiaĹĂłw. Model wspĂłĹpracy zakĹada przechowywanie materiaĹĂłw elektronicznych: tylko w DIR, jak i tylko w lokalnym repozytorium, oraz w obu miejscach jednoczeĹnie. Zadaniem ICM-DIR byĹoby dopracowanie techniczne materiaĹĂłw oraz prezentacja w Internecie. Projekt zakĹada w efekcie powstanie centralnego dostÄpu do zasobĂłw nauki polskiej za pomocÄ jednego interfejsu wyszukiwawczego. JeĹli obie inicjatywy okaĹźÄ siÄ interesujÄ ce, wybĂłr bÄdzie naleĹźaĹ do poszczegĂłlnych bibliotek. Do tego jednak potrzebne jest sprecyzowanie i opublikowanie przez pomysĹodawcĂłw szczegĂłĹĂłw projektĂłw. Przypisy[1] LEM, S. Solaris. Wydanie 6. Warszawa: Iskry, 1982, s. 133. [2] Encyklopedia Wiedzy o KsiÄ Ĺźce. WrocĹaw: ZakĹad Narodowy im. OssoliĹskich, 1971, szp. 181. [3] Instrumenty rozumiane tutaj jako narzÄdzia sĹuĹźÄ ce realizacji zadaĹ i funkcji bibliotek. [4] EncyklopediaâŚ, tamĹźe, szp. 181. [5] Joseph Licklider - psycholog, informatyk, uwaĹźany za jednego z twĂłrcĂłw Internetu, pierwszy szef biura Information Processing Technology Office. [6] KATELAAR, E. Being Digital in People`s Archives / tĹum. H. Wajs [on-line]. [dostÄp 28 luty 2006]. DostÄp w Internecie: http://www.agad.archiwa.gov.pl/electro/ketelaar.html. Bibliografia
|
| |||